ในมัทธิว 27:26, มาระโก 15:15 และยอห์น 19:1, การเฆี่ยนตีของพระเยซูจะบรรยายด้วยความกระชับที่โดดเด่น จิตรกรต้องตัดสินใจว่าผู้อ่านควรเห็นอะไร: เหตุการณ์สาธารณะที่แออัด, การเผชิญหน้าอย่าง จํากัด หรือบุคคลโดดเดี่ยวที่เสนอให้ใคร่ครวญ การเลือกนี้เป็นไปตามตัวเลือกเหล่านั้นผ่านผลงานทางประวัติศาสตร์สิบชิ้น
วิธีการอ่านภาพวาดแฟลเจลเลชัน
เริ่มต้นด้วยคอลัมน์ มันอาจจะทําเครื่องหมายแผนกสถาปัตยกรรมเช่นเดียวกับที่ทําในภาพวาดของปิเอโรหรือยืนใกล้พอที่จะทําให้ฉากรู้สึกปิดล้อมเช่นเดียวกับภาพวาดของพระคริสต์ที่คอลัมน์ จากนั้นดูที่แสง: มันทําให้เหตุการณ์ทั้งหมดสามารถอ่านได้หรือให้ความสนใจโดยตรงกับใบหน้าไหล่หรือท่าทาง สุดท้ายจดบันทึกระยะห่างระหว่างผู้ชมและพระคริสต์ การตัดสินใจทั้งสามนี้ช่วยอธิบายว่าภาพวาดของข้อความเดียวกันสามารถรู้สึกแตกต่างกันได้อย่างไร
1 การเฆี่ยนตีของพระคริสต์

ชายสามคนยืนอยู่เบื้องหน้าในขณะที่เหตุการณ์ในพระคัมภีร์เกิดขึ้นลึกเข้าไปในสถาปัตยกรรมทางด้านซ้าย การปูและเพดานสร้างมุมมองที่อ่านได้อย่างน่าทึ่ง ตัวตนของชายทั้งสามยังคงถกเถียงกันอยู่ซึ่งทําให้ระยะห่างระหว่างทั้งสองกลุ่มควรค่าแก่การอ้อยอิ่ง
2 การเฆี่ยนตีของพระคริสต์

คอลัมน์ที่เพิ่มขึ้นและร่างที่ส่องสว่างของพระคริสต์จัดผ้าใบแนวตั้งที่ยิ่งใหญ่ ร่างที่โค้งงอข้ามแกนนั้นที่ความสูงต่างกัน เดิมทีสร้างขึ้นสําหรับโบสถ์ในเนเปิลส์งานนี้มีเหตุผลในระดับแท่นบูชาซึ่งความแตกต่างของแสงและท่าทางจะพาดผ่านห้อง
3 พระคริสต์ที่คอลัมน์

คาราวัจโจทําให้ผู้ชมเข้าใกล้ผืนผ้าใบรูอ็องมากขึ้น แสงที่ตกลงมาจากด้านบนจะหยิบร่างที่อยู่ในพื้นที่ตื้นๆ ออกมาตรงกับความมืด เปรียบเทียบการจัดกลุ่มที่ถูกบีบอัดที่นี่กับการจัดเรียงภาพเนเปิลส์ที่สูงและห่างไกลกว่า
4 พระคริสต์ผูกติดอยู่กับเสา

ร่างเกือบเต็มแผง มองไปที่ภูมิทัศน์ที่เห็นผ่านช่องเปิดข้างเขาและเปรียบเทียบมุมมองที่ห่างไกลกับความใกล้ชิดของร่างกาย ความแตกต่างทําให้แผงขนาดเล็กทั้งการปรากฏตัวทางกายภาพและความรู้สึกที่น่าประหลาดใจของความลึก
5 พระคริสต์ที่คอลัมน์

การครอบตัดอย่างใกล้ชิดทําให้ใบหน้าเป็นศูนย์กลางของแผงการให้ข้อคิดทางวิญญาณขนาดเล็กนี้ รายละเอียดที่ดีรอบดวงตาและปากให้รางวัลแก่มุมมองที่ใกล้ ตั้งไว้ข้างเวอร์ชันของ Bramante เพื่อดูว่าจิตรกรยุคเรอเนซองส์สองคนจัดการกับความใกล้ชิดของเรื่องเดียวกันแตกต่างกันอย่างไร
6 การเฆี่ยนตีของพระคริสต์

ตัวเลขดังกล่าวใช้พื้นที่ทางสถาปัตยกรรมที่สร้างขึ้นอย่างแน่นหนา ด้วยการเล่าเรื่องที่กะทัดรัดและท่าทางที่ชัดเจนแผงแสดงให้เห็นว่าจิตรกรอัลไพน์นําการก่อสร้างเชิงพื้นที่มาสู่ฉาก Gothic Passion ตอนปลายได้อย่างไร
7 การเฆี่ยนตีของพระคริสต์

แผงกอธิคปลายนี้ให้รางวัลดูบทบาทที่แยกจากกันของบุคคลรอบคอลัมน์ หัวเรื่องที่อยู่ตรงกลางช่วยให้ผู้ชมติดตามตอนนี้แม้ผ่านการทับซ้อนของแขนขาเสื้อผ้าและรายละเอียดทางสถาปัตยกรรม
8 พระคริสต์ที่คอลัมน์

โมราเลสเป็นของประเพณีของสเปนเกี่ยวกับภาพที่ให้ข้อคิดทางวิญญาณอย่างใกล้ชิด การจัดกลุ่มที่ถูกยับยั้งทําให้ศีรษะและท่าทางที่ลดลงสามารถแสดงการแสดงออกได้มาก คุณสมบัติเล็ก ๆ น้อย ๆ มีความสําคัญเมื่อการเล่าเรื่องที่กว้างขึ้นลดลง
9 พระคริสต์ที่คอลัมน์

ฟอนทานานําความสนใจของจิตรกรมาสู่การแสดงภาพร่างและพื้นที่โดยรอบ การรวมตัวของเธอยังขยายมุมมองของการวาดภาพที่ให้ข้อคิดทางวิญญาณในช่วงปลายศตวรรษที่สิบหกนอกเหนือจากเวิร์กช็อปและอาชีพที่มักมีพื้นฐานในการสํารวจความหลงใหล
10 การแฟลเจลเลชัน

การรักษาในศตวรรษที่สิบแปดเป็นจุดเปรียบเทียบกับคาราวัจโจ ดูการจัดวางของบุคคลหลักที่เกี่ยวข้องกับการกระทําโดยรอบ: หลังจากสามศตวรรษจิตรกรยังคงหาวิธีใหม่ ๆ เพื่อให้ตอนพระกิตติคุณสั้น ๆ นี้มีขนาดและจังหวะที่อ่านได้
พระคริสต์ที่คอลัมน์เป็นเรื่องเดียวกันหรือไม่?
ชื่อเรื่องอ้างถึงตอนเดียวกัน พิพิธภัณฑ์อาจใช้ “พระคริสต์ที่คอลัมน์” สําหรับภาพที่ให้ข้อคิดทางวิญญาณอย่างใกล้ชิดหรือสําหรับฉากที่มีตัวเลขอื่น ๆ ในขณะที่ "Flagellation" อาจชี้ไปที่การกระทํานั้นเอง ศิลปินคอลเลกชันและองค์ประกอบเป็นวิธีที่น่าเชื่อถือที่สุดในการระบุภาพวาดโดยเฉพาะ